Zakład
przeróbki perlitu koncernu Silver & Baryt Ores Mining
Co. (Grecja, wyspa Minos).
Sufit
otynkowany tynkiem perlitowym.
Ziarno perlitu ekspandowanego w powiększeniu.
OCIEPLANIE PODŁÓG PERLIBETONEM.
Perlibeton (perlitbeton, perlitobeton itp.) [PTB] to rodzaj betonu budowlanego, którego składnikiem jest perlit ekspandowany zastępujący żwir, piasek bądź inne kruszywa.
Odpowiednio dobierając recepturę, można uzyskiwać mieszanki PTB o różnorodnych właściwościach i zastosowaniach. Lżejsze (o dużej zawartości perlitu, mniejszym udziale cementu i bez piasku) służą głównie do izolacji cieplnych, natomiast cięższe (z większą obecnością cementu) i najcięższe (z domieszką piasku, dodatkowym zbrojeniem itp.), o podwyższonej wytrzymałości na ściskanie, mogą być przydatne w niektórych wzmocnieniach konstrukcyjnych, wymagających lepszych właściwości termoizolacyjnych. Wszystkie odmiany PTB są szczególnie polecane do wykonywania izolacji podłóg, stropów i stropodachów: lżejsze (o niższej wytrzymałości na ścisk) - na wylewki ciepłochronne podkładów posadzek (z zastrzeżeniem położenia na nich niej, wierzchniej, wytrzymalszej warstwy szlichty), cięższe - na warstwę podkładową, na którą nakłada się warstwy lżejszych jego odmian. Wzrost procentowy perlitu w ogólnej masie perlibetonu polepsza jego parametry termo- i dźwiękoizolacyjne oraz obniża ciężar jednostkowy. Rodzaj i typ PTB wyraża jego masa objętościowa, którą zwykle określają proporcje perlitu i cementu. Zazwyczaj wykorzystuje się recepturę, w której proporcje składników obliczone są dla sporządzenia 0,1 m3 gotowej masy (tabela).
Tabela: Receptura pozwalająca na sporządzenie 0,1 m3 zaprawy
PTB
PRZYGOTOWANIE ZAPRAWY PERLIBETONU.
Perlibeton (PTB) jest jednym z najlepszych ciepłochronnych i akustyczno - izolacyjnych materiałów budowlanych, przygotowanych mokrym albo półsuchym sposobem z eksperlitu i cementu. Dla poszczególnych gatunków PTB wykorzystuje się recepturę która jest obliczona dla 0,1 m3 gotowego PTB.
Typ perlibetonu.
Jednostka
PTB 300
PTB 400
PTB 500
PTB 600
Eksperlit EP 150
1
125
125
125
125
Cement
kg
12
19
27
36
Woda
1
38 ÷ 40
Odpowiednim wyborem receptury można przygotować perlitobetony z szeroką skalą właściwości, od lekkich PTB, które używamy do cieplnej izolacji aż po ciężkie PTB z dużą wytrzymałością, które możemy używać przy elementach konstrukcyjnych.
Właściwości
Jednostka
PTB 300
PTB 400
PTB 500
PTB 600
Ciężar właściwy
kg/m3
300
400
500
600
Wytrzymałość min.
MPa
0,55
0,96
1,56
1,92
Przewod. ciepła
zewnętrzne - wewnętrzne
W/m/K
0,092
0,083
0,137
0,120
0,145
0,130
0,175
0,155
Średni współczynnik
?x109
Dyfuzja pary wodnej
(s)
0,026
0,018
0,018
0,015
Współczynnik przepuszczania powietrza
E m
5,8 x 10-6 do 4,2 x 10-8
Zastosowanie
°C
- 200 do 600
Do przygotowania PTB stosujemy taką samą technologię jak do przygotowania tynku. Przygotowana perlitowa masa nie może być zbyt rzadka. Betonowa masa zawiera znaczne ilości wody. Aby zapewnić dobre właściwości ciepłochronne PTB, przed nakładaniem dalszych warstw musimy poczekać aż wyschnie następna warstwa. Przykład konstrukcji podłogi z użyciem perlibetonu i wykładziny podłogowej z lekkiego PWC, które zalecamy do pracowni, kuchni, klas, biur, pokoi hotelowych itp.
Uwaga: perlit EP-150 może być zastąpiony perlitem EP-180, natomiast perlit EP-100 może być zastosowany do suchych ociepleń jako wypełnienie izolacyjne ścian. Handel proponuje ciepłe zaprawy na bazie perlitu po bardzo wysokich cenach. Dlatego namawiamy odbiorców na przygotowanie zapraw we własnym zakresie.
Składniki w odpowiednich proporcjach zaleca się wymieszać razem w betoniarce lub zmiksować w pojemniku aż do momentu uzyskania konsystencji jednorodnego ciasta. Jeśli zaprawa jest za gęsta, to należy dodać do niej wodę. Czas mieszania: w betoniarce - od 1 do 3 minut, przy użyciu mieszadła obrotowego - do 5 minut. Otrzymana masa nie powinna być zbyt rzadka, bo może dojść wówczas do rozwarstwienia się składników - cięższe cząsteczki cementu opadną na dno, a lżejszy perlit zgromadzi się w górnych warstwach masy.
Z tych powodów nie zaleca się też mieszania ręcznego, które ponadto nie gwarantuje uzyskania jednorodnej masy i prowadzi do marnotrawienia składników. Wskazane jest przygotowywanie zaprawy na miejscu budowy, ponieważ w czasie dłuższego transportu pod wpływem wstrząsów może dojść do rozwarstwiania się zaprawy.
Wylewki należy przeprowadzać w temperaturach nie niższych niż +5°C. Jeśli temperatura powietrza przekracza +25°C albo istnieją warunki intensywnych przeciągów, to powierzchnia świeżego betonu powinna być chroniona przed wysuszeniem (folią PE) przynajmniej przez okres 24 godzin (ryzyko występowania spękań termicznych). Po 6 godzinach wiązania można już delikatnie poruszać się po wybetonowanej powierzchni (wcześniej należy ułożyć na niej zabezpieczające płyty, deski itp.). Aby wyeliminować ryzyko przypadkowego uszkodzenia cementującej struktury, przez pierwsze kilka dni konieczne jest zachowanie du?ej ostrożności. W przypadku dużych wybetonowanych płaszczyzn podłóg (o powierzchni przekraczającej 40 m2) oraz podłóg, których długość przekracza 8 m, zaleca się wykonanie dylatacji (minimalna szerokość takiej szczeliny wynosi 3 cm). Zaleca się także dylatowanie miejsc styków płaszczyzny podłogi ze ścianami, przy progach drzwi i dźwigarach, a także stref, gdzie następuje zmiana rodzaju podkładu.
NIEKTÓRE ROZWIĄZANIA TECHNOLOGICZNE.
Na łącza obwodu ścian z płaszczyzną podłogi nakłada się taśmę elastyczną, następnie układa folię PE, a na niej wykonuje wylewkę z PTB (przygotowana zgodnie z podanymi zaleceniami). Użycie siatki zbrojeniowej nie jest konieczne. Instalacja podłogi na belkach stropowych, przestrzeni między legarami lub na podłożu gipsowym - rys. 2 i 3.
Należy sprawdzić stan techniczny i wytrzymałość belek stropowych, bądź legarów. Nałożyć taśmę elastyczną na połączenia obwodu ścian z płaszczyzną podłogi. Rozłożyć folię PE (rys. 2). W przypadku belek stropowych, przed nałożeniem folii rozłożyć na belkach dodatkowe wzmocnienie (może to być siatka konstrukcyjna - rys. 3). Na folii PE rozmieścić siatkę zbrojeniową budowlaną, a następnie wykonać podłogę pływającą z PTB, przygotowując zaprawę zgodnie z podanymi zaleceniami. .
Wykonanie wylewki
na istniejącym podłożu drewnianym (parkiet, deski, płyta
pilśniowa) - rys. 4 1) Sprawdzić stan
techniczny elementów nośnych konstrukcji podłogi. Upewnić
się, czy konstrukcja może wytrzymać dodatkowe obciążenia. 2) Umocować taśmę
elastyczną w miejscach połączeń podłogi z przegrodami
pionowymi
(ścianami) w celu zamortyzowania naprężeń destabilizujących podłogę. Siatka powinna
nachodzić na powierzchnie boczne ściany do wysokości technologicznej warstwy
podłogi i posadzki. 3) Na powierzchnię
starej podłogi nałożyć izolację przeciwwilgociową (folię
PE) i - jeśli jest taka konieczność - izolację wygłuszającą
hałas.
Jacek Sawicki
(Tekst i rysunki na podstawie tłumaczenia z jęz. franc.
instrukcji technicznej firmy Efisol
(Cahier des
Carges du procédé PERLIBETON - mai 2003).